Ruslink.pl

Świat po zagładzie nuklearnej. Ci, którzy przeżyli szykują się do przeprowadzki do podziemnych bunkrów. Każdy radzi sobie z sytuacją, jak może. Dla głównego bohatera, uczonego, ratunkiem są listy, które pisze w głowie do swojego syna. Zapewne przepadł on gdzieś bez wieści. Uczony nie potrafi znieśc myśli o tym, że ludzkość miałaby się zakopać pod ziemię. Wraca więc do grupy sierot, dla których nie znalazło się miejsca w bunkrze i pomaga im przeżyć tragedię, pozostawiając nadzieję, że życie na powierzchni nie skończy się.

Pełnometrażowy debiut Łopuszańskiego, będący refleksją nad przyszłością ludzkości. Niezwykle pesymistyczny i trudny w odbiorze film stał się jednym z hitów radzieckich kin. Jego wymowa idealnie współgrała z wydarzeniami końca lat 80. – katastrofą w Czernobylu i końcem zimnej wojny.