Ruslink.pl

Urodził się w rodzinie oficera wojskowego. Praca ojca zmusiła jego rodzinę do częstych przeprowadzek, a młodego Wadima do nieustannych zmian szkół i otoczenia. Nie wpłynęło to jednak na rozwój przyszłego reżysera, który był wzorowym uczniem i już jako dziecko żywo interesował się literaturą i teatrem.

Początkowo, jak wielu jego rówieśników, wybrał przyszłość inżyniera – najbardziej cenionego przedstawiciela radzieckiej inteligencji. Uczył się w technikum kolejowym, a następnie zdał egzaminy do Moskiewskiego Instytutu Fizyczno-Technicznego. Wtedy też narodziła się w nim miłość do kina i myśl, aby zdawać na prestiżowy Wszechrosyjski Państwowy Instytut Kinematografii. Udało mu się to w 1970 roku. Trafił pod skrzydła cenionego reżysera i pedagoga Michaiła Romma, który szybko odkrył w nim reżyserskie zdolności i chwalił jego studenckie etiudy.

Szkołę filmową ukończył z wyróżnieniem. Jego praca dyplomowa – film krótkometrażowy Zatrzymajcie Potapowa, oparty na opowiadaniu Grigorija Gorina – zdobyła spore uznanie i kilka nagród dla młodych reżyserów.

Pełnometrażowym debiutem reżyserskim był dramat sądowy Głos ma obrona (Слово для защиты, 1976) , który okazał się ogromnym sukcesem artystycznym i stał się początkiem, trwającej do dziś, współpracy Abdraszytowa z pisarzem Aleksandrem Mindadze, który jest autorem scenariuszy do wszystkich jego jedenastu filmów.

Wszystkie późniejsze filmy spotkały się z doskonałym przyjęciem krytyki, także tej międzynarodowej, czego dowodem są liczne nagrody na festiwalach filmowych w Berlinie, Wenecji, Locarno, San Remo czy Moskwie.

Do jego najważniejszych filmów należą Polowanie na lisy (Охота на лис, 1980) Plumbum, czyli niebezpieczna gra (Плюмбум, или Опасная игра, 1986), Sługa (Слуга, 1988) Sztuka dla pasażera (Пьеса для пассажира, 1995) oraz Czas tancerza (Время танцора, 1997).

Jego twórczość najczęściej zaliczana jest do nurtu kina społecznego.

• reżyseria:
  • 1998 - Czas tancerza (Время танцора)
  • 1988 - Sługa (Слуга)
  • 1976 - Głos ma obrona (Слово для защиты)