Ruslink.pl

inscenizacja i choreografia – Borys Ejfman
muzyka – P. Czajkowski, A. Schnitke, G. Bizet, A. Adam-Asafjew
scenografia – Wiaczesław Okuniew

Borys Ejfman: Nasz spektakl poświęcony jest Oldze Spiesiwcewej, jednej z największych tancerek XX wieku. Kiedy poznałem szczegóły jej biografii, byłem wstrząśnięty. Wyjątkowa artystka, opromieniona sławą, wychwalana przez wielbicieli i krytyków, dwadzieścia lat spędziła w klinice dla psychicznie chorych pod Nowym Jorkiem, całkowicie samotna i ubezwłasnowolniona.
Tragiczne odczucia, jakich doznałem, dały impuls do stworzenia spektaklu. Nie jest to historia życia Spiesiwcewej, ale próba uogólnienia losów jej i wielu innych talentów, zmuszonych do opuszczenia Rosji i kończących życie tragicznym finałem. Spiesiwcewa była genialną Giselle. Tancerka na tyle głęboko wcieliła się w swoją bohaterkę, że nie starczyło jej już sił na powrót do rzeczywistości; los Giselle stał się jej własnym losem.
Ważną rolę w życiu Spiesiwcewej odegrało również to, że będąc primabaleriną, została wprzęgnięta w krwawe wydarzenia toczące się na ulicach rewolucyjnego Petersburga. i owo czerwone piętno, jak piętno losu, prześladowało ją i dręczyło. Emigracja przyniosła nie tylko rozczarowanie, zarówno artystyczne jak i osobiste, ale napełniło jej życie jeszcze większymi tragediami, doprowadzając ostatecznie do katastrofy.
Tworząc ten spektakl pragnęliśmy, aby świat baletu oddał hołd pamięci Oldze Spiesiwcewej – wielkiej tancerce o tragicznych dziejach.