Ruslink.pl

Kubuś Puchatek powszechnie znany jako puchaty, żółty miś o bardzo małym rozumku w Rosji wygląda nieco inaczej i nazywa sie Winni-Puch

Historia Kubusia Puchatka, a właściwie Winni-Pucha zaczyna się w Rosji w 1958 roku, kiedy w księgarniach radzieckich pojawił się przekład Borysa Zachodiera, który na postać misia natrafił przypadkowo w angielskiej encyklopedii dla dzieci w bibliotece. Pierwszy autor rosyjskiego przekładu zakochał się w Kubusiu od pierwszego wejrzenia i natychmiast rozpoczął pracę nad przekładem.

Pierwsze wydawnictwo odrzuciło rękopis jako „amerykański”, lecz w 1960 roku udało się wydać książkę z ilustracjami Alisy Poret w rządowym wydawnictwie Ministerstwa Kultury RSFSR. Mimo że tekst Zachodiera nie do końca zgodny był z oryginałem Alana Aleksandra Milne’go, opowieść prędko stała się popularna w Związku Radzieckim – również, a może przede wszystkim wśród dorosłych, szczególnie wśród inteligencji akademickiej.

W tym też czasie w najsłynniejszej radzieckiej wytwórni animacji Sojuzmultfilm powstała animowana wersja Winni-Pucha w reżyserii Fiodora Chitruka. Nakręcono trzy epizody przygód ze Stumilowego Lasu i od tej pory postaci okrągłego, brązowego misia i jego przyjaciół, podobnie jak inne stworzenia wykreowane w wytwórni Sojuzmultfilm, stały się w ZSRR kultowe.

Ciekawostką jest fakt, że głosy postaci są odrobinę przyspieszone. Reżyser nie potrafił dopasować do swoich postaci żadnego z przesłuchiwanych aktorów. Jeden z operatorów dźwięku podczas nagrywania głosu znanego aktora Jewgienija Leonowa przyspieszył nieco taśmę - rezultat okazał się zadziwiający i właśnie w ten sposób podłożono głosy również i pod inne postaci bajki.

Scenariusz animacji pisał Chitruk we współpracy z Zachodierem. Współpraca ta nie była łatwa i stąd też powstały jedynie trzy epizody historii Winni-Pucha, choć początkowo planowano wyprodukować serial na podstawie całej książki Milne’go. Na potrzeby animacji wzbogacono historię o wiele nowych elementów, fraz i piosenek. W filmie nie pojawia się również największy przyjaciel Milnowskiego Kubusia – Krzyś.

Za animowany cykl reżyser Fiodor Chitruk Otrzymał w 1976 roku Nagrodę Państwową ZSRR. W trakcie pracy nad filmem nie wiedział on o istnieniu disneyowskiej animacji. Zignorowanie praw autorskich dla wytwórni Walta Disneya spowodowało, że radziecka produkcja nie mogła być wyświetlana za granicą, nawet mimo tego, że niezwykle spodobała się amerykańskiemu twórcy Wolfgangowi Reithermanowi.

Cykl bajeczek o Winni-Puchu stał się radzieckim dobrem narodowym zarówno dla zakochanych w nim dzieci, jak i dorosłych obywateli. Do miejskiego języka na stałe weszło kilkadziesiąt fraz z bajki, a postać pluszowego radzieckiego misia zaczęła żyć swoim nowym, alternatywnym życiem w folklorze ZSRR, kulturze popularnej, stając się bohaterem anegdot, kalamburów i żartów, niekoniecznie przeznaczonych dla dzieci.

Fragment jednego z odcinków Winni-Puch:

AK