Ruslink.pl

Trojka (ros. тройка) – rodzaj rosyjskiego trójkonnego zaprzęgu, stworzonego do szybkiej jazdy na długie dystanse. To jedyny na świecie zaprzęg, w którym konie poruszają się różnymi chodami. Ruch konia środkowego powinien być szybkim i równym kłusem, a koni po bokach - galopem. Taki układ pozwala zaprzęgowi osiągnąć imponującą prędkość od 45-50 km/h.

Mechanizm trójkonnego zaprzęgu polega na tym, że środkowego konia idącego kłusem jakby niosą konie galopujące, przymocowane do niego wałami. Dzięki temu zwierzęta wolniej się męczą i dłużej utzymują szybką prędkość.

Trojki pojawiły się i otrzymały swoją dzisiejszą nazwę około 200 lat temu. Pierwotnie trójkonne zaprzęgi służyły do przewozu poczty i mogły być wykorzystywane, tylko wtedy, kiedy kierowały nimi trzy osoby. Regułą było, że dwie osoby siedziały na dwóch koniach. Kuranty i dzwony pozwalano wieszać tylko na pocztowe i kurierskie zaprzęgi, przewożące ważne depesze państwowe. W czasach carskich trójkami jeździli oprócz ważnych osobistości, listonosze, straż pożarna, i wszyscy ci, którzy potrzebowali dużą prędkość na długi dystans. Często zaprzęgano trójki w czasie wesel i innych uroczystości, kiedy galopująca trojka mogła dodać splendoru ważnemu wydarzeniu.

Odpowiednimi końmi dla trojki były nieduże i niezbyt urodziwe, ale bardzo mocne konie wiackie. Doskonale sprawdzały się w trudnych warunkach ze względu na nieduże wymagania i wytrzymałość. Najlepsza trojka, to ta, gdzie wszystkie konie dopasowane są maścią, a koń środkowy jest nieco większych rozmiarów od tych galopujących.

Obecnie trojki odzyskują popularność, dzięki odbywającym się regularnie zawodom. Po raz pierwszy konkurs na najlepszą trojkę odbył się w Moskwie w 1840 roku.

Najsłynniejszą trójką w ostatnich latach jest zaprzęg jasno-szary ze stadniny koni w Moskwie z rosyjskim kłusakiem  - Aleksandritem i dwoma orłowskimi kłusakami – Prizem i Witkiem. Właśnie ta trójka znalazła się w czołówce programu „Wiesti” na kanale RTR.

EB