Ruslink.pl

Jest jedną z najpopularniejszych rosyjskich wokalistek. Jej kilkunastoletnia kariera muzyczna pełna jest wielkich sukcesów, ale jak to w życiu każdej gwiazdy bywa, również kilku porażek. Po jednej z nich na półtora roku zniknęła ze sceny, aby powrócić na sam szczyt, zdobywając to, co dla gwiazd najważniejsze – uznanie publiczności i krytyki.

Ałła Pierfiłowa, bo tak brzmi jej prawdziwe imię i nazwisko, urodziła się 17 kwietnia 1967 roku w rosyjskim mieście Arkarsk. Od dziecka miła kontakt z muzyką – jej rodzice byli nauczycielami w miejscowej szkole muzycznej, a ojciec Walerii nawet jej dyrektorem. Wzrastając w takim otoczeniu wiadomo było, że swoje życie zwiąże z muzyką.

Swoją edukację muzyczną rozpoczęła szkole, w której wykładali jej rodzice, by w 1985 roku kontynuować naukę w znanej moskiewskiej akademii muzycznej imienia Gniesowów, którą ukończyła w 1990.

Pierwszy album nagrała w 1992 roku. Debiutancka The Taiga Symphony nie zdobyła jednak wielkiego uznania głównie z powodu tego, że cała nagrana była po angielsku. Dopiero rozpoczęcie współpracy z producentem Aleksandrem Szulginem i nagranie płyty z rosyjskimi balladami Побудь со мною (Pobud’ sa mnoju) stały się początkiem pasma wielkich sukcesów artystki. To właśnie Szulgin namówił ją, aby zmieniła pseudonim artystyczny. Jej prawdziwe imię, Ałła, nie brzmiało zbyt dobrze w angielskiej transkrypcji. Sama piosenkarka wymyśliła pseudonim Waleria, którym posługuje się również w paszporcie i jak zwracają się do niej wszyscy znajomi.

Okres współpracy z Szulginem to czas, kiedy Waleria została jedną z najpopularniejszych piosenkarek w Rosji. Regularnie wygrywała liczne konkursy piosenki, a 1993 roku ogłoszona została przez Związek Dziennikarzy Rosji Człowiekiem roku.

Na początku tego roku weszła do studia by nagrać album Анна (Anna), który wszedł do sprzedaży w czerwcu 1995 roku i przez długi czas nie schodził z czołówki najlepiej sprzedających się albumów, a utwory z niego długo okupowały rosyjskie listy przebojów.

Piosenkarka kontynuowała nagrywanie płyt. W 1997 w sklepach pojawił się kolejny album pt. Фамилия, часть 1 (Falimija, czast’ 1), a w 1999 roku wydała płytę z największymi hitami, wzbogacony o kompozycję Ты где-то там (Ty gdie-to tam), która okazała się kolejnym wielkim przebojem w dorobku w jej dorobku.

W 2000 roku Waleria wydała dwa maksi-single Метелица (Metelica) i Рига – Москва (Riga - Moskwa). Za piosenkę pod tym samym tytułem zdobyła grad nagród, które potwierdziły tylko status gwiazdy.

Kłopoty artystki zaczęły się w 2001 roku, kiedy to zaczęły się nieporozumienia między nią, a jej menadżerem, z którym chciała ostatecznie zakończyć współpracę, co jak się okazało nie było takie proste. Rozpoczął się, trwający ponad dwa lata proces, który ostatecznie unieważnił kontrakt między Walerią a jej menadżerem.

Po zakończeniu współpracy z Szulginem piosenkarka na półtora roku zniknęła za sceny. Jej powrót stał się możliwy tylko dzięki Josifowi Prigożinemu, z którym Walerię skontaktował jej adwokat. Do ich spotkania doszło w czasie pobytu artystki w Moskwie. Prigożin został nowym producentem Walerii, która szybko i wielkim stylu powróciła na scenę. Zaczęła także koncertować i na jesieni 2003 roku wydała nowy album – Страна любви (Sterana ljubwi). Singiel Часики (Czasiki) szybko zdobył listy przebojów, a prasa zaczęła rozpisywać się o romansie Prigożina z Walerią, który ostatecznie zakończył się ich małżeństwem.

Od czasu triumfalnego powrotu w 2003 roku gwiazda Walerii nie gaśnie. Cały czas zwiększa się grono jej fanów, a krytycy zachwycają się jej osiągnięciami muzycznymi, co i raz nagradzając artystkę za jej pracę.

Wróć do listy