Abramcewo
Zaledwie kilkanaście kilometrów od Siergijew Posad, w gęstym świerkowym lesie znajduje się wspaniała posiadłość Abramcewo. Sawwa Mamontow utworzył tutaj ośrodek artystyczny, wioskę, w której spotykali się najwięksi artyści ówczesnych czasów - malarze, rzeźbiarze, kompozytorzy, aktorzy, architekci i muzycy. Długie rozmowy o sztuce prowadził tutaj m.in. Gogol, Turgieniew, Riepin, Wasniecow.
Przez kilkanaście lat na zlecenie Mamontowa budowano w Abramcewie budynki w stylu starorosyjskim, służące dla artystów jako hotele, a także rosyjską banię (rodzaj sauny) oraz cerkiew. Sawwa Mamontow był człowiekiem obdarzonym niezwykłym talentem wokalnym - z powodu skali głosu występował w mediolańskiej La Scali. Po śmierci Mamontowa w 1918 r. posiadłość Abramcewo zawłaszczono i zostało przekształcone w obiekt muzealny - skansen artystyczny.
Stara lipowa alejka prowadzi turystów do małego, drewnianego domu. I choć nie wyróżnia się niczym szczególnym, nie jest tak piękny jak pałacyki w Kuskowie czy Archangielskoje ale to właśnie ten budynek opisał Czechow w sztuce "Wiśniowy ogród". Opis pasujący do dworku w Abramcewie znajdziemy również w powieści "Szlacheckie gniazdo" Iwana Turgieniewa. Ten skromny dom miał naprawdę ogromne szczęście, że znalazł się w centrum ośrodka spotkań rosyjskiej bohemy. Artyści stworzyli tu niezwykłą wspólnotę, zwaną "Abramcewską" lub "Mamontowską" - członków łączyło zamiłowanie do rosyjskiej przyrody, dziedzictwa kulturowego i sztuki. Najwięksi malarze epoki właśnie w ścianach domów w Abramcewie malowali obrazy, które zostały klasyką malarstwa rosyjskiego - m.in. "Dziewczynka z brzoskwiniami" Walentyna Sierowa - arcydzieło rosyjskiego impresjonizmu.
Warto też wspomnieć, że to tu rozwijał się geniusz rosyjskiej estrady XIX i XX w. - Fiodor Szalapin, jeden z najwybitniejszych śpiewaków operowych w historii, który koncertował m.in. w Nowym Jorku, Mediolanie, Monte Carlo. Kilkukrotnie występował z programem artystycznym w Warszawie, pod koniec życia zamieszkał w Paryżu.
Przy okazji wizytowania miast Złotego Pierścienia nie sposób pominąć Abramcewa - duch sztuki wciąż snuję się pomiędzy świerkami...
MO