Bajkał

Bajkał

Bajkał jest niepowtarzalną perłą syberyjskiej przyrody i jednym z najcenniejszych „kryształów natury” na naszej planecie - nie sposób bowiem pisać o błękitnym oku Syberii, w opisie nie zawierając słów : największy, najpiękniejszy, najgłębszy, cudowny. Więc… Długi na prawie 640 km Bajkał (odległość w linii prostej z Warszawy do Kopenhagi) i szeroki miejscami na 80 km to jedno z największych jezior na świecie. W dwóch kategoriach Bajkał zdecydowanie pokonuje wszystkich konkurentów – jest najgłębszym (1630 m) i najstarszym (ok. 25 mln lat) jeziorem świata. To również tu zgromadzone jest 20% światowych zasobów wody pitnej. Trudno się więc dziwić, że powoli staje się jednym z najczęściej odwiedzanych turystycznie miejsc w Rosji.

Stare ludy mongolskie, które osiedliły się nad Bajkałem kilkanaście wieków temu, nazwały go Baaj Kuel, co oznacza „bogate jezioro”. Dziś, dzięki najnowszym badaniom, wiemy, że Bajkał to unikalny region na świecie – w okolicy jeziora żyje 2600 gatunków roślin i zwierząt, z czego ponad połowa to gatunki endemiczne, występujące tylko i wyłącznie w tym miejscu. Najsłynniejszym „dzieckiem” Bajkału jest nerpa – foka słodkowodna, endemit. Jest to jedno z najinteligentniejszych zwierząt, bardzo przyjazne i ufne człowiekowi (do niedawna jeszcze nie były pod ochroną). W kilku miejscach nad Bajkałem (Listwianka, Irkuck) otwarte są nerpinaria, w których można obejrzeć foki z bliska, a nawet za drobną opłatą nakarmić je gołomiankami (małe, bardzo tłuste ryby żyjące tylko w Bajkale).

Kiedyś, jadąc pociągiem w stronę Czyty, Buriatka powiedziała mi, że Bajkał jest jak utwór muzyczny, który zna każde dziecko w Rosji. Nuty to piękna, klifowa linia brzegowa, kryształowa czystość wody, bogactwo przyrody, tajemnica i magia skał na wyspie Olchon. Bajkał dla Rosjan to święte jezioro, dla Buriatów – święte morze Syberii. Do dziś dzień statki wychodzące z bajkalskich portów nie wypływają na jezioro tylko „wypływają w morze” – tak określa to miejscowa ludność.
Ważną rolę jezioro spełnia również zimą, kiedy cała tafla jest skuta lodem, grubym na kilkadziesiąt centymetrów. Bajkał spełnia wtedy rolę ważnego szlaku komunikacyjnego, przez jezioro przejeżdżają samochody, autobusy, a w czasie wojny japońskiej zdarzyło się, że przejechały pociągi pancerne! Autochtoni skracając sobie drogę i jadąc po lodzie mogą zaoszczędzić kilkadziesiąt, a czasami nawet kilkaset kilometrów, stąd często rodziny mieszkające po obu stronach jeziora, wiosną mówią sobie – do zobaczenia za rok.

Bajkał, otoczony górami to miejsce, które trzeba koniecznie zobaczyć. Proszę uwierzyć, widoku na bezkres bajkalskich wód, bezgranicznego piękna natury, nie da się zapomnieć.

MO
 

Galeria

  • 5504

Mapa