Carycyno
Carycyno to południowo-wschodnia dzielnica stolicy Federacji Rosyjskiej, gdzie najważniejszym punktem jest kompleks pałacowo-parkowy carycy Katarzyny II.
W 1775 roku urodzona w Szczecinie Katarzyna II kupiła posiadłość Чёрная грязь (Czarny Kęs) pod Moskwą. Nakazała zbudować tu letnią rezydencję, na wzgórzu, pomiędzy dwoma rzeczkami – Gorodienką i Jazwienką. Olbrzymi carski pałac został wybudowany w całości z cegły, z licznymi wstawkami i ornamentami z białego kamienia. Jednak pałac, który ujrzała caryca Katarzyna niespełna dziesięć lat później – rozczarował ją. Miała wtedy zakrzyknąć: „to nie pałac – to więzienie!”.
Architekt został zwolniony, niedługo później caryca Katarzyna II zmarła i prace przy pałacu zostały wstrzymane przez ponad 200 lat. Jednocześnie miejsce stawało się jednym z ulubionych miejsc spacerowych miejscowej ludności.
Najważniejszy i największy obiekt posiadłości – Wielki Pałac został zbudowany w 1779–82 r. Mały Pałac, Dom Operowy, Korpusy Kawalerii, mosty i brama powstały w pierwszym okresie budowy - w latach 1775–88.
Od 1927 roku na tym terenie położone jest muzeum, w tym samym czasie zmieniono nazwę na Letnisko Lenina, które tak nazywało się do 1993 roku. W połowie lat osiemdziesiątych włączono Carycyno w obręb administracyjny Moskwy.
Całkowity obszar parku wynosi 550 hektarów, wstęp jest bezpłatny.
MO