Sobór Zmartwychwstania Pańskiego
Собор Воскресения Христова
Jest jedną z najbardziej charakterystycznych budowli w historycznym centrum Petersburga, wyróżniającą się swoją architekturą na tle barokowej i neoklasycystycznej panoramy miasta.
Powstała w miejscu, w którym 1 marca 1881 roku dokonano udanego zamachu na cara Aleksandra II jako swoisty hołd zmarłemu imperatorowi. Już wkrótce po jego śmierci władze miasta chciały uczcić swojego władcę. Dość szybko powstała tu tymczasowa kaplica, którą miano zastąpić okazałą świątynią, której projekt wyłoniono w wyniku konkursu, ogłoszonego dekretem cara Aleksandra III. Spośród wielu prac, które napłynęły od najbardziej znanych architektów tamtych czasów, wybrano propozycję Alfreda Parlanda, którego cerkiew nawiązywała do tradycyjnej rosyjskiej architektury sakralnej, jaką możemy podziwiać w Jarosławiu czy w Moskwie. W swoim zewnętrznym bogactwie przypomina słynną Cerkiew Wasyla Błogosławionego z Placu Czerwonego. Prawdziwe skarby kryją się jednak we wnętrzu Soboru, które niemal w całości wypełnione jest imponującymi mozaikami przedstawiającymi sceny z Nowego Testamentu oraz wizerunki świętych.
Prace budowlane rozpoczęto w 1883 roku i zostały ukończone dopiero w 1907 roku już za panowania Mikołaja II. Już od czasu konsekracji świątynia nie pełniła tradycyjnej roli sakralnej. Była bardziej pomnikiem niż cerkwią, gdzie odprawiano głównie nabożeństwa na cześć Aleksandra II. Jednak również tej roli nie pełnia długo gdyż po Rewolucji Październikowej stała się ona ofiarą polityki nowego ustroju, który starał się rugować wszelkie przejawy kultu religijnego. W 1930 roku świątynię pozbawiono funkcji sakralnych. Zaczęły się też pojawiać plany jej wyburzenia i kto wie, czy nie spotkałby jej ten sam los co Cerkwi Chrystysa Zbawiciela w Moskwie, gdyby nie wybuch wojny.
W czasie oblężenia ówczesnego Leningradu Sobór Zmartwychwstania Pańskiego zamieniono na tymczasową kostnicę. Po zakończeniu wojny przeznaczono go na pomieszczenia magazynowe, gdzie swoje dekoracje trzymał Mały Teatr Opery. Lata powojenne to okres systematycznej dewastacji budowli, która pod koniec lat 60. popadła w zupełną ruinę.
Świątynię uratowała decyzja władz, które zdecydowały się wziąć ją pod swoją opiekę. W 1970 Sobór Zmartwychwstania Pańskiego stał się filią muzeum Soboru św. Izaaka, dzięki czemu można było przystąpić do prac renowacyjnych, które rozpoczęto jednak dopiero w 1980 roku. Zwiedzający mogą podziwiać świątynię od 1997 roku, kiedy to konserwatorzy zakończyli swoje dzieło. Sobór nie uzyskał funkcji sakralnych, zamieniając się w muzeum i jedną z najpopularniejszych atrakcji miasta.
PRAKTYCZNE INFORMACJE:
Oficjalna strona:
www.spas-na-krovi.ru
Adres:
Nab. Kanala Griboyedova 2b
Godziny otwarcia:
Otwarty codzinnie oprócz środy
W okresie letnim – 10:00-23:00
W okresie zimowym 11:00-19:00
Bilety:
Dorośli 320r
Studenci i uczniowie 170r