Ruslink.pl

Kolumb Kosmosu, uśmiechnięty człowiek, którego twarz obiegła natychmiast cały świat, a prostoduszny okrzyk „Nu, pojechali!” wszedł na stałe do języka rosyjskiego. Sam Jurij Gagarin stał się jednym z ulubionych radzieckich bohaterów i bez wątpienia postacią kultową dla Rosjan.

12 kwietnia 1961 roku Jurij Gagarin jako pierwszy człowiek w historii znalazł się na ziemskiej orbicie i w statku kosmicznym Wostok 1 okrążył planetę. Jako pierwszy na własne oczy ujrzał, że Ziemia rzeczywiście jest okrągła i błękitna. W kosmosie spędził łącznie 108 minut, a do historii przeszły jego słowa, które przesłał z okołoziemskiej orbity.

Uwaga, widzę horyzont Ziemi. Piękna aureola. Najpierw tęcza od samej powierzchni Ziemi, która przechodzi w dół. Bardzo to piękne. Już przeszło przez prawy iluminator. Widzę gwiazdy przez iluminator. Bardzo piękny widok. Kontynuuję lot w cieniu Ziemi. W prawym iluminatorze widzę gwiazdeczkę, która przechodzi z lewej strony na prawą. Już przeszła, ucieka, ucieka…

Jurij Gagarin urodził się 9 marca 1934 roku na rosyjskiej prowincji na zachód od Moskwy. Dorastał w kołchozie, w którym jego ojciec pracował jako stolarz, matka zaś jako dojarka. Młody Gagarin kształcił się w szkole technicznej i to tam zaczął interesować się lotnictwem. Po dwóch latach szkoły, w 1955 roku, wstąpił do Aeroklubu i zrealizowało się jego marzenie z dzieciństwa, by zostać jednym z wielu bohaterskich, przystojnych i obsypanych medalami radzieckich pilotów. Jurij Aleksiejewicz dołączył do Rosyjskich Sił Powietrznych, w dwa lata później kończąc z wyróżnieniem Radziecką Akademię Sił Powietrznych.

Okazało się natychmiast, że Gagarin jest niezwykle utalentowanym pilotem i to dzięki swoim zdolnościom został później wybrany jako pilot testowy do nowej, eksperymentalnej misji ZSRR.

Do swoich przełożonych poszedł sam i zgłosił się na ochotnika, by zostać kosmonautą i rzeczywiście pod koniec lat pięćdziesiątych Jurij Gagarin został włączony do tajnej misji radzieckiej, która miała na celu wysłania człowieka w kosmos.

Został wybrany spośród 20 najlepszych pilotów ZSRR i w wieku 27 lat opuścił Ziemię, spojrzał na nią z kosmosu i wrócił stamtąd, lądując bezpiecznie ze spadochronem. Co ciekawe, lądowanie Gagarina ze spadochronem, odbyło zgodnie z planem radzieckiej misji, jednak element ten nie znalazł się w oficjalnych radzieckich dokumentach. Będąc na orbicie, Gagarin nie pilotował statkiem kosmicznym Wostok-1. Kapsuła kosmiczna była kontrolowana z Ziemi poprzez program komputerowy.

Informacja o szczęśliwym powrocie człowieka z kosmosu natychmiast obiegła świat i Jurij Gagarin zagościł na pierwszych stronach gazet na różnych kontynentach.

Tysiące ludzi witało go i pozdrawiało na ulicach Moskwy. Stał się narodowym idolem, a w latach sześćdziesiątych tysiące rosyjskich dzieci nosiło imię Jurij, a od państwa otrzymał najbardziej honorowy tytuł Bohatera Związku Radzieckiego. 12 marca do tej pory jest hucznie obchodzonym w Rosji Dniem Kosmonauty, a twarz Gagina w kombinezonie kosmicznym jest tak samo rozpoznawalna, jak zupa Campbella w USA.

Jurij Gagarin zginął 7 lat później, 7 marca 1968 roku w katastrofie samolotu MIG-15. Miał 34 lata. Pochowano go uroczyście na Cmentarzu przy Murze Kremlowskim obok najważniejszych nazwisk radzieckiej kosmonautyki.

AK